آدم ها می آیند.

خودشان را نشان می دهند.

وقتی که برایت مهم نیست

اصرار می کنند!

اصرار برای اثبات وجودشان،

برای اثبات بودنشان

و ماندنشان.

اصرار می کنند که تو نیز باشی همراهشان....

همان آدم ها،

وقتی که پذیرفتی بودنشان را ،

ماندنشان را...

وقتی که باورشان کردی...

می روند!

به بهانه های پوچ!

به بی بهانگی!

به سادگی!

می روند...

می روند

و تو می مانی با باوری که ...

/ 1 نظر / 14 بازدید
برده ولی آزاد

تقدیم شما از هرآنچه خوبیست[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] انسان های خوب همچو انعکاس ماه در زلال برکه اند لمس شدنی نیستند ولی زیبایی بخش ظلمت شبند. [گل]